ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ;

Το Τέλος του Δρόμου για τον Μπουρχάν Μπαράν: Κόκκινες Γραμμές και Πολιτικό Τίμημα

Αυτό το κείμενο δεν είναι απλώς η ιστορία της πτώσης ενός πολιτικού. Ταυτόχρονα, είναι ένας καθρέφτης για τον μειονοτικό ψηφοφόρο της Ξάνθης, ώστε να αναλογιστεί ποιος τον εκπροσωπεί και ποιο είναι το τίμημα αυτής της εκπροσώπησης.

Ο βουλευτής Ξάνθης Μπουρχάν Μπαράν, ο οποίος διεγράφη από το ΠΑΣΟΚ, αθωώθηκε από το Εφετείο στην υπόθεση της παράνομης συνταγογράφησης. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο του είχε επιβάλει ποινή κάθειρξης 6 ετών. Αυτή η απόφαση θα μπορούσε να αναγνωστεί από πολλούς ως «εισιτήριο επιστροφής στην πολιτική». Ωστόσο, στην πολιτική, οι δικαστικές αποφάσεις μπορεί να καθαρίζουν το ποινικό μητρώο, αλλά δεν αρκούν για να καθαρίσουν το πολιτικό μητρώο.

Για να κατανοήσουμε γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν ανακάλεσε την απόφαση διαγραφής και γιατί τα άλλα κόμματα του έκλεισαν τις πόρτες, πρέπει να εξετάσουμε τους βαθείς πολιτικούς, ηθικούς και εθνικούς λόγους. Και αυτοί οι λόγοι προσφέρουν σημαντικά μαθήματα στον μειονοτικό ψηφοφόρο της Ξάνθης.

Υποστήριξη σε Παράλληλες προς το Κράτος Δομές: Η Πρώτη Κόκκινη Γραμμή

Το πιο σοβαρό όριο που ξεπέρασε ο Μπαράν ήταν η ανοιχτή υποστήριξη που παρείχε σε παράλληλες δομές τις οποίες δεν αναγνωρίζει το Ελληνικό Κράτος.

Τον Σεπτέμβριο του 2022, η παραγνώριση του θεσμού της νόμιμης μουφτείας και η ενθάρρυνση για την εκλογή «ψευδομουφτή», καθώς και η έκδοση γραπτής δήλωσης προς αυτή την κατεύθυνση, καταγράφηκαν από την Αθήνα ως άμεση πρόκληση κατά της συνταγματικής τάξης.

Ένας βουλευτής που έχει δώσει όρκο πίστης στο Σύνταγμα δεν μπορεί να αποτελεί μέρος διαδικασιών που υπονομεύουν την επίσημη διοίκηση. Εδώ υπάρχει μια σαφής γραμμή που πρέπει να δει καθαρά ο μειονοτικός ψηφοφόρος της Ξάνθης:

Ένας πολιτικός οφείλει να γνωρίζει τη διαφορά ανάμεσα στην προάσπιση των δικαιωμάτων της κοινότητας στην οποία ανήκει και στην πρόκληση κατά της έννομης τάξης του κράτους μέσω παράλληλων δομών. Το πρώτο είναι νόμιμη πολιτική δράση, το δεύτερο είναι δυναμίτιση της θεσμικής εμπιστοσύνης.

Το Χείλος της Ρήξης το 2023: Η Προειδοποίηση για τη «Λωζάνη» και η Αναγκαστική Υπαναχώρηση

Πριν από τις γενικές εκλογές του 2023, η κρίση που πυροδοτήθηκε από μια φωτογραφία κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού χαράχτηκε στην πολιτική μνήμη. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, έφτασε στα όρια της διαγραφής του Μπαράν και απηύθυνε την εξής ιστορική προειδοποίηση:

«Όποιος δεν σέβεται τη Συνθήκη της Λωζάνης, παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματα και δεν σέβεται τις δημοκρατικές διαδικασίες, δεν έχει θέση στο ΠΑΣΟΚ».

Ο Μπαράν, υπό αυτή την πίεση, υπαναχώρησε και έσωσε την υποψηφιότητά του. Ωστόσο, μόλις τελείωσαν οι εκλογές, επέστρεψε στην παλιά του γραμμή.

Αυτή η «προειδοποίηση» ήταν γι' αυτόν απλώς ένα προσωρινό εμπόδιο που έπρεπε να ξεπεραστεί. Όμως για τον ψηφοφόρο της Ξάνθης, η Λωζάνη είναι η εγγύηση των μειονοτικών δικαιωμάτων· ρητορικές που πιέζουν αυτό το πλαίσιο βλάπτουν μακροπρόθεσμα την ίδια την κοινότητα που εκπροσωπείται.

Αποκάλεσαν τον Ανδρουλάκη «Χίτλερ» και Εκείνοι Σιώπησαν: Εξέταση Χαρακτήρα

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν οι βαριές ύβρεις και η άθλια παρομοίωση με τον «Χίτλερ» κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Ανδρουλάκη, στην εφημερίδα Millet.

Ενώ ο δικός του γενικός αρχηγός στοχοποιούνταν με αυτόν τον τρόπο, ο Μπουρχάν Μπαράν δεν άρθρωσε ούτε μία πρόταση καταδίκης. Προτίμησε τη σιωπή.

Την ίδια σιωπή επέδειξε και η Σιμπέλ Μουσταφάογλου στη Ροδόπη.

Αυτά τα δύο ονόματα, ως προϊόντα της ίδιας πολιτικής κουλτούρας σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές, όταν βρέθηκαν ανάμεσα στην πίστη στο κόμμα και στην προσκόλληση στο κατεστημένο εντός της μειονότητας, δεν επέλεξαν το κόμμα. Δεν είναι σύμπτωση που το ΠΑΣΟΚ έκλεισε τις πόρτες για πιθανή υποψηφιότητα και στη Μουσταφάογλου —τον Μάρτιο, στο 4ο τακτικό συνέδριο, δεν μπόρεσε καν να είναι υποψήφια για τις εκλογές της κεντρικής επιτροπής—· αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας θεσμικής και συνεπούς στάσης που αναπτύχθηκε ενάντια στην ίδια αδυναμία χαρακτήρα.

Κανένα δημοκρατικό κόμμα δεν διατηρεί στις τάξεις του έναν βουλευτή που παραμένει σιωπηλός απέναντι σε μια τέτοιου επιπέδου επίθεση κατά του αρχηγού του. Αυτό δεν είναι ιδεολογικό ζήτημα, είναι ζήτημα άμεσης εμπιστοσύνης και χαρακτήρα.

Τοπικός Εκλογικός Υπολογισμός, Εθνική Απώλεια Φήμης

Είναι γεγονός ότι ο Μπουρχάν Μπαράν διαθέτει μια ορισμένη αναγνωρισιμότητα μεταξύ των μειονοτικών ψηφοφόρων της Ξάνθης. Ωστόσο, αυτή η αναγνωρισιμότητα έρχεται σε δεύτερη μοίρα μπροστά στην πολιτική στάση και τη μαζική υποστήριξη του κόμματος σε πανελλαδικό επίπεδο.

Ο υπολογισμός της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ είναι σαφής: Ένα περιορισμένο πλεονέκτημα από την τοπική κοινωνία δεν αξίζει την απώλεια φήμης σε εθνικό επίπεδο.

Η τοποθέτηση στο ψηφοδέλτιο ενός προφίλ που ταυτίζεται τόσο πολύ με την ατζέντα του κατεστημένου εντός της μειονότητας, ίσως έφερνε κάποιες ψήφους στην Ξάνθη. Όμως, στην υπόλοιπη Ελλάδα, χιλιάδες ψηφοφόροι θα απομακρύνονταν από το κόμμα και θα υπήρχε μια μαζική διάβρωση της εμπιστοσύνης. Κανένα κόμμα που διεκδικεί την εξουσία δεν μπορεί να διακινδυνεύσει τη νομιμότητα και το κύρος του σε όλη τη χώρα για έναν στενό εκλογικό υπολογισμό.

Ο μειονοτικός ψηφοφόρος της Ξάνθης πρέπει επίσης να δει αυτή την ισορροπία: Αν ένα κόμμα αποδυναμωθεί σε εθνικό επίπεδο, τα χέρια των μειονοτικών υποψηφίων αυτού του κόμματος δεν ισχυροποιούνται· αντίθετα, η πολιτική τους επιρροή μειώνεται δραστικά.

Κρυφή Εταιρεία στην Τουρκία: Νομικό Κώλυμα, Ηθική Κατάρρευση

Ένα από τα μεγαλύτερα νομικά εμπόδια για την υποψηφιότητα του Μπαράν είναι η παραβίαση της Δήλωσης Περιουσιακής Κατάστασης (Πόθεν Έσχες). Η ύπαρξη μιας εταιρείας που είναι ενεργή στην Τουρκία και δεν έχει δηλωθεί από το 2019 (σύμφωνα με στοιχεία Μαρτίου 2026), αποτελεί σαφή παραβίαση του νόμου 3213/2003.

Για το ΠΑΣΟΚ, που θέτει τη διαφάνεια ως θεμελιώδη αρχή, η διατήρηση ενός προσώπου με «κρυφές» (offshore) εμπορικές δραστηριότητες στη γειτονική χώρα θα αποτελούσε πολιτική αυτοκτονία. Το ερώτημα που πρέπει να θέσει εδώ ο ψηφοφόρος της Ξάνθης είναι απλό: Ο εκλεγμένος εκπρόσωπός μας αφιερώνει τον χρόνο και την ενέργειά του στα προβλήματα της περιοχής ή στις προσωπικές του δουλειές πέρα από τα σύνορα;

«Βουλευτής-ATM»: Μηδέν στο Κοινοβούλιο, Μηδέν στο Κόμμα, Μηδέν στις Επιτροπές

Οι δύο θητείες του Μπαράν μεταξύ 2019-2026 αποτελούν μια από τις πιο μη παραγωγικές σελίδες της πολιτικής ιστορίας της Δυτικής Θράκης. Αντί για το κοινοβουλευτικό έργο, επικεντρώθηκε στις εμπορικές του δραστηριότητες στην Τουρκία και στην άσκηση της ιατρικής.

Την περίοδο 2023-2026, η παρουσία του στη Βουλή ήταν σχεδόν μηδενική. Επέδειξε πλήρη αόρατότητα στα καθήκοντα της σκιώδους κυβέρνησης του κόμματος. Στις κοινοβουλευτικές επιτροπές όπου συμμετείχε, δεν προσέφερε ούτε μία αξιοσημείωτη συμβολή· μάλιστα, η κομματική ηγεσία έφτασε στο σημείο να μην γνωρίζει αν ήταν παρών ή απών από αυτές τις επιτροπές. Δεν ανταποκρίθηκε σε καμία θεσμική ευθύνη που του ανατέθηκε.

Αυτό το προφίλ, που κυνηγούσε το εμπόριο αντί για τους διαδρόμους της Βουλής και δεν άφησε κανένα ίχνος μέσα στο κόμμα και στις επιτροπές, δημιούργησε την εικόνα του «βουλευτή-ATM». Αυτή η κατάσταση έπληξε όχι μόνο τη δική του φήμη, αλλά και το θεσμικό κύρος του κόμματος που τον έφερε στις λίστες του.

Ο μειονοτικός ψηφοφόρος πρέπει να αναρωτηθεί: Η εκπροσώπηση που μας υποσχέθηκαν, πού βρίσκεται σε αυτόν τον έλεγχο προόδου;

Η Αλαζονεία του «Εγώ Εκλέγομαι, το Κόμμα ας με Υποστεί»

Στο μυαλό του Μπαράν και των ομοίων του έχει εδραιωθεί η εξής ψευδαίσθηση: «Εγώ εκλέγομαι ακόμα και με 2000 ψήφους, το κόμμα είναι υποχρεωμένο να κάνει τα στραβά μάτια σε κάθε μου λάθος».

Πρόκειται για μια αλαζονική προσέγγιση που θεωρεί τον θεσμό κατώτερο από το άτομο και υποβιβάζει το κόμμα σε ένα απλό μεταφορικό μέσο για τις εκλογές. Τα σύγχρονα ελληνικά πολιτικά κόμματα απαντούν πλέον σε τέτοιου είδους «προκλήσεις» με διαγραφή.

Κανένα συνταγματικό κόμμα δεν μεταφέρει στην πλάτη του ένα προφίλ που αγνοεί τη θεσμική του βούληση. Το μήνυμα προς τον ψηφοφόρο της Ξάνθης είναι σαφές: Η βούληση του ψηφοφόρου είναι ιερή, αλλά οι πολιτικοί που μετατρέπουν αυτή τη βούληση σε προσωπική ασπίδα, αργά ή γρήγορα τίθενται εκτός συστήματος.

Συμπέρασμα: Το Κεφάλαιο Έκλεισε

Η αθώωση του Μπουρχάν Μπαράν από το Εφετείο δεν ξεπλένει τα πολιτικά του λάθη, την απουσία του από τη Βουλή, τη μηδενική του απόδοση στα κομματικά καθήκοντα και τις επιτροπές, τη σιωπή του απέναντι στην παρομοίωση του αρχηγού του με τον «Χίτλερ» και τη βαριά ζημιά που προκάλεσε στο κόμμα σε εθνικό επίπεδο.

Για το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα συνταγματικά κόμματα, ο Μπουρ»χάν Μπαράν δεν είναι πλέον πολιτικός εκπρόσωπος· είναι μια φιγούρα που έθεσε τα προσωπικά του συμφέροντα πάνω από το δημόσιο λειτούργημα και έχασε πλήρως τη θεσμική του αξιοπιστία. Για τη Σιμπέλ Μουσταφάογλου, που επέδειξε την ίδια αδυναμία χαρακτήρα, αυτός ο δρόμος έχει πιθανότατα κλείσει για τους ίδιους λόγους. Αυτό δεν είναι σύμπτωση, είναι το αντανακλαστικό αυτοπροστασίας του κόμματος.

Στην πολιτική ιστορία της Ξάνθης, δεν υπάρχει άλλο παράδειγμα που να προσέφερε τόσο λίγα στην κοινωνία που εκπροσωπούσε και στο κόμμα του. Αυτός ο φάκελος για το ΠΑΣΟΚ έκλεισε για να μην ξανανοίξει.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΕΚΔΟΤΗ: Αυτή η ανάλυση ετοιμάστηκε με βάση τις δηλώσεις του βουλευτή Ξάνθης Μπουρχάν Μπαράν που είδαν το φως της δημοσιότητας, τις επίσημες ανακοινώσεις του κόμματος ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, τα πρακτικά του Ελληνικού Κοινοβουλίου και τους τρέχοντες νομικούς φακέλους.